ستایش

12-خوشحالی در حد مرگ...

setayesh07 — Wed, 21 Oct 2009 08:07:18 GMT

یعنی من الان درست مثل وزغ که یک مدت زیادی از اب دور بوده در عین حال که تو خشکی

هم بهش بد نمی گذشته خوشحالمممممممممممممممممممم

یعنی من الان درست مثل یک کرگدن که یک افتاب خوب و گرم پیدا کرده که تن گندش رو رها

کنه خوشحالممممممممممممممممممممم

یعنی من الان درست مثل یک خرمگس گنده که مدتها سر گردون بوده و حالا جاش رو پیدا کرده

خوشحالممممممممممممممممممممم

یعنی من الان درست مثل یک سوسک که از ضربه دمپایی یک نامرد جون سالم بدر برده

خوشحالممممممممممممممممممم

یعنی من الان درست مثل یک ببر وحشی که بالاخره شکارش رو پیدا کرده خوشحالممممم

یعنی من الان در حد مرگ خوشحالمممممممممممممممممم

خوب نمی دونید چرا معلومه دیگه بعد ۱ ماه تونستم بلاگفا رو باز کنم و یک پست جفنگ تحویل

شما بدم.

باشید تا سر فرصت برگردم

11-پاییز زیبا...

setayesh07 — Tue, 22 Sep 2009 05:35:19 GMT

فصل زیبای پاییز داره از راه می رسه و چند روزی که بوش حسابی فضا رو پر کرده است.

همیشه پاییز با تمام غم انگیزی و اتفاقات جور واجوری که شاید خیلی خوشایند هم نبوده

برام قشنگترین فصل زندگی است.

مادر بزرگ عزیزم رو روز سوم اغازین فصل خزان از دست دادم و اگر چه جای خالیش همیشه

در کنارمون حس می شه اما مطمئنم که همیشه هر جا که باشیم همراه ماست.

روزهای نسبتا سختی رو پیش رو دارم اما می دونم که با تمام سختی هاش گذراست و به

عبارتی رو سیاهی به زغال می مونه!

روزهای زرد و نارنجی قشنگی رو براتون ارزومندم.

بعضی وقتها...

setayesh07 — Mon, 07 Sep 2009 10:22:55 GMT

بعضی وقتها ادم لازمه که تنها باشه و تنهایی رو حس کنه...

بعضی وقتها ادم لازمه که عاشق باشه و عاشقی رو حس کنه...

بعضی وقتها ادم لازمه که عاقل باشه و عقلانیت رو تجربه کنه...

بعضی وقتها ادم لازمه که دوباره بچه بشه و بچگی رو تجربه کنه...

بعضی وقتها ادم لازمه گریه کنه و سبکی رو حس کنه...

بعضی وقتها ادم لازمه که فریاد بزنه و طنین صداش رو تو هوا بشنوه...

بعضی وقتها ادم لازمه که صادق باشه و صداقت ر وحس کنه...

بعضی وقتها ادم لازمه که با دیگرون باشه و هیجان رو حس کنه...

بعضی وقتها ادم لازمه که ناز کنه تا نازکش هاش رو پیدا کنه...

بعضی وقتها ادم لازمه که الکی گیر بده تا سبک بشه...

بعضی وقتها ادم لازمه که برای رسیدن به خواسته هاش پاهش رو بکوبه رو زمین

تا لذت داشتن رو حس کنه...

بعضی وقتها ادم لازمه که رها باشه تا رهایی رو حس کنه...

بعضی وقتها فقط بعضی وقتها لازمه که ....

9-حال این روزهای من...

setayesh07 — Wed, 19 Aug 2009 04:45:12 GMT

حال این روزهای من نه خوب است و نه بد!

حال این روزهای من نه سرد است و نه گرم!

حال این روزهای من نه غمگین است و نه شاد!

حال این روزهای من نه امیدوار است و نه ناامید!

حال این روزهای من نه چشم انتظار است و نه فارغ از انتظار!

حال این روزهای من نه سکون است و نه جاری!

حال این روزهای من نه سکوت است و نه هیاهو!

حال این روزهای من نه سبز است و نه سیاه!

حال این روزهای من نه زنده است و نه مرده!

حال این روزهای من نه عاشق است و نه فارغ!

حال این روزهای من نه می خندد ونه می گرید!

حال این روزهای من خشمگین است و نه ارام!

حال این روزهای من نه دعا میکند و نه بی دعاست!

حال این روزهای من در دلش نجوا می کند : " حال من خوب است ؟!"

پی نوشت اساسی: " حال ما خوب است نگران نباشید اینها تراوشات صبحگاهی یک رهای

ارام است که بدون این که فکر کند می نویسد...!!!"

8- ما برگشتیم...

setayesh07 — Sun, 16 Aug 2009 11:25:35 GMT

خوب ما که جایی نرفته بودیم اما برگشتیم و سر و مر و گنده در خدمت شما هستیم.

این ۴ روز رو هم بجز روز اول که خدمت مادر جان عزیز بودیم و حالی و حولی بقیه

روزها در منزل خوردیم و خوابیدیم و کتاب خواندیم وکمی کار خانه کردیم و همین...!

باورتون نمی شه ولی بعد از ۴ روز تعطیلی دریروز بالاخره مادر جناب سرهنگ رو دیدیم

و گفت اگه صدای شیر اب و جارو برقی از خونتون نمی اومد اصلا باورم نمی شد که خونه ای!

بابا کجایی شما دلمون برات تنگ شده... خوب راه دور بود باید یک طبقه می رفتم پایین

خوب اخه!!!

هی بد نبود اما دیگه رفتن تو غار هم حدی داره خوب ... اگر طولانی می شد قطعا به گیس

و گیس کشی میشد.

باشد که از این تو غار رفتن ها قسمت شما هم باشد.

7- تعطیلات تابستانی...

setayesh07 — Mon, 10 Aug 2009 08:38:18 GMT

از فردا تا اخر هفته را شرکت در تعطیلات تابستانی اعلام نموده است. خوب انقدر دیر

گفتند که هیچ برنامه ریزی نداریم. ولی خوب واقعا به یک استراحت احتیاج داشتم.

بچه های خوبی باشید و بیاید رو در و دیوار این خونه یادگاری بنویسید تا من به امید

خدا برگردم.

باشد که از این تعطیلات قسمت شما هم باشد.

امضا : رهای مشتاق تعطیلات

6- با راننده بلندتر صحبت کنید لطفا...

setayesh07 — Wed, 05 Aug 2009 08:53:18 GMT

شاید تو پدر پیر و خسته ای که دیروز سوار ماشینت شدم هیچ وقت این پست رو نخونی

ولی دیروز که سوار تاکسی زرد رنگت شدم و ان نوشته " با راننده بلندتر صحبت کنید ،

لطفا ..." رو دیدم کمی بیشتر از همیشه دقت کردم و حدس زدم شاید کم کم ۷۰ سال

سن داشته باشی و انقدر پیر و فرتوت بودی که دستان چروکیده ات دلم رو به درد اورد و

شاید اگر می توانستم به دستانت بوسه می زدم.

پدر جان با ان قامت نحیف و رنجورت چطور در این کلان شهر بی در و پیکر رانندگی می کردی

و البته گوشهای سنگینت صد برابر این امر را سخت تر می کرد.شاید ندانی که چه بغضی

در گلویم پیچید وقتی که دیدم با این سن و سال هنوز مجبوری کار کنی .

گاهی ارزو می کنم کاش هیچ وقت هیج کجای دنیا فقر نبود .کاش هیچ پدری به ان سن و

سال مجبور نبود کار کند و کاش ...........

5- موش کش..

setayesh07 — Wed, 29 Jul 2009 10:34:18 GMT

خوب بسه دیگه هر چی نک و ناله کردیم و روضه خوندیم من مقصرم یا تو ؟ تو مقصری یا من؟

انها مقصرند یا تو ؟ تو مقصری یا انها؟ ما مقصریم یا انها؟ ایشان مقصرند یا اوشان

بهرحال هر کسی یک روشی برای زندگی داره دیگه.. درسته ؟! کار زیادی هم از دست من بر

نمی اید و من همین طوریش کلی جون کندم و دریافتم که خشت اول گر نهد معمار کج...

اه باریک ا... چی ؟ تا ثریا می رود دیوار کج!!!

خوب هر کی مادر شده که شده - هر کی هم نشده که خوب یک روز ی می شه دیگه پس

تو رو خدا مراقب تربیت فرزندانمون باشیم .

اما بریم سر قصه موش کشی... اقا ما صبح به صبح که می رسیم سر کار با یک عدد خانم

منشی روبرو می شدیم که پشت در رو پله دوم ایستاده و در حال غالب تهی کردن بود و

وق زده به موشهای توی باغچه جلوی ساختمون اداره نگاه می کنه... تا من رو می دید

می پرید تو بغل من که : وای خانم ن خوب شد اومدید !!! تا انجایی که دستی دستی

من رو پرت می کرد جلوی موشها که هر کدوم اندازه یک ببر شدند!!!! حالا هر چی هی

من توضیح می دهم بابا انها تو باغچه اند و شما رو پله دوم تو گوشش نمی رفت که نمی رفت.

بالاخره کار به انجا کشید که تصمیم گرفتم زنگ بزنم ۱۳۷ .. به به واقعا افرین به این ۱۳۷ خدایی

کلی با کلاس کد رهگیری دادند و کلی با احترام هی زنگ می زنند و پی گیری می کنند و امار

موشهای کشته شده رو صبح به صبح به سمع و نظرشون می رسونم.

من ساعت ۸ کارت نزده تلفن به اتاقم وصل می شه که ۱۳۷ و روزمان را با موش اغاز می کنیم

و لذت می بریم .

اینها رو گفتم که بدونید اگه کاری از دست من تو کشتن حشرات و حیوانات موذی بر می اید

خلاصه خجالت نکشید بهم بگید راه دوری نمی ره منم به یک نون و نوا از پولهای پرداختی

شما می رسم.

امضا : رهای موش کش

4- تو مقصری یا انها؟!

setayesh07 — Sun, 26 Jul 2009 05:21:18 GMT

می دونی خوب که بررسی می کنم می بینم زیاد هم تقصیر نداری اخه چندان الگوهای

مناسبی تو زندگی نداشتی!

وقتی میبنم و می شنوم که مادرت با داشتن ۶ پسر و یک همسر تمام کارهای خونه و

همینطورخرید ها رو یک تنه انجام می داده و به قول خودش " خودم انجام می دهم و منت

کسی رو نمی کشم " هم تئوریش بوده ، می فهمم که حق داری که حتی نان خریدن سختت

باشه و چقدر سر همین نون خریدن اوایل زندگی کشمکش داشتیم و چقدر من التماس برادرت

کردم که به مادرت حالی کنه این لطف رو در حق ما نکنه و برای ما نان نخره تا بالاخره همسر

من از همین چیزهای کوچیک احساس مسئولیت کردن رو یاد بگیره! چقدر سختم بود که بخوام

تازه مرد به این بزرگی رو تربیت کنم و بعضی وقتها با خودم می گفتم من اگر این همه انرژی رو

صرف تربیت فرزندم می کردم الان بچه ام کلی ادم شده بود!!!

می دونی وقتی ان روزهای نامزدی پدرت رو دیدم که شانه هاش رو بالا انداخت و گفت که

عروسی هیچ کدوم از بچه هام به من ربطی نداشته و به تو هیچ کمکی نمی کنه ، فهمیدم که

پدرت تنها مسئول بدنیا اوردن شماست. " البته ما توقعی هم ازش نداشتیم ولی خوب گفت که

اب پاکی رو رو دستمون بریزه".

می دونی وقتی این همه پشت کار و دقت تو رو تو کارت و تو ورزشت می بینم افسوس

می خورم که چرا هیچ کدوم از اینها از کودکی و نو جوانیت درست جهت نگرفته تا الان بتونی

خوب ازشون برداشت کنی!دلم می سوزه که تو درد دل می کنی و می گی " هیچ وقت هیچ

کس نبود که من رو بتونه راهنمایی کنه و بشینه دوستانه با من صحبت کنه" به قول اطرافیانت

تو بچه شیطونی بودی که این روزها به بچه های امثال تو می گن " بیش فعال "!!!

می دونی وقتی مادرت بجای این که حرف من رو درک کنه و بدونه اصلا چرا من انقدر اصرار دارم

زندگیمون رو جهت دارش کنیم و پیشرفتی داشته باشیم بر می گرده به من می گه : " کف

دست که مو نداره ... " و هیچ وقت نفهمید قرار نیست من از کف دست مو ندار چیزی بکنم قراره

تو بفهمی که دیر بجنبی خیلی دیرتر می شه !!!

می دونی بعضی وقتها فکر می کنم شاید اگر از شون دورتر بودیم و مجبور نبودیم طبقه بالای

خونه پدرت زندگی کنیم الان بهتر شده بودی !!! البته این حدس و گمانه...

می دونی می دونم که تو خیلی وقتها خیلی برخوردهایی که می کنی بخاطر اینه که از دست

خانواده ات ناراحتی و شاید حسادت درونت باعث می شه خیلی از کارهای من و خونواده ام رو

به مسخره بگیری.

البته می دونم که اطرافیانت ادمهای بدی نیستند و خدا رو شکر که در مجموع با من خوبند ولی

خوب در باطن و بخاطر نوع تربیتشون من زیاد اذیت می شوم.

می دونی همه اینها رو نگفتم که بگم شما ادمهای بدی هستید نه اتفاقا در نوع خودتون خیلی هم

خوبید ولی خوب عملکردتون با من و خانواده ام فرق می کنه.! مادر من در تمام ۴۰ سال زندگی

مشترکش شاید ۴۰ بار هم نان نخریده باشه ! و از وقتی یادم می اید انقدر تو انباری خانه مواد

غذایی پیدا می شد که هیچ وقت احتیاجی نبود برای خرید یک رب شال و کلاه کنند برند سر کوچه!

و انقدر احساس مسوئولیت نسبت به فرزندشون داشتند که سخنانشون همیشه اویزه گوشمون

باشه که در عین حال که حماییتون می کنیم ولی باید بتونید رو پای خودتون بایستید! تو خونه ما

پسرها از گرسنگی تلف نمیشند اگر مادر و پدرشون خونه نباشند ... درست برعکس خونه شما!

بهرحال من نمی دونم کی مقصره ؟! اما خوب می دونم کاش پدر و مادرها فقط مسئول بدنیا

اوردن بچه هاشون نباشند...

پی نوشت ۱: بابا من تو پست قبلم با کامنتهای خصوصی دوستان متوجه شدم که این مشکل

خیلی از خانمهاست .امیدوارم خداوند شما مردان را به راه راست هدایت کند.

پی نوشت ۲: ممنون از همراهی و راهنمای های خوبتون.

پی نوشت ۳: سین بانو عزیز خیر جناب سرهنگ اینجا رو نمی خونه یعنی راستش اصلا نمی دونه

من وبلاگ دارم. من برخلاف خیلی از خانمها که هر چی دارند می ریزند رو صفحه، عمل

می کنم و به عبارتی نیازی نمی بینم از تمام مواردی که ضرری به زندگیم نمی زنه دیگرون

با خبر باشند حتی اگر همسر یا پدر و مادرم باشند ... البته یک خان دایی گل دارم که ادرس

اینجا رو داره.

باشد که مردانمان مردتر باشند.

3- من مهم ترم یا تو؟!

setayesh07 — Wed, 22 Jul 2009 05:32:18 GMT

می دونی خیلی وقتها شده که از خودم پرسیدم من مهم ترم یا تو؟ اصلا چرا این طوری

می پرسم بذار راحت تر بگم :" من مهم ترم یا خواسته های تو؟!"

روزهای رو تو عقب گرد زندگی می بینم که اهدافت از من مهم تر بودند! روزهایی رو با

چشم های خودم دیدم که تو و خودت و اهدافت و ارزوهات و کارت و ..... یعنی به عبارتی

همه چیز مهم تر بود تا من!!!

می دونم شاید اصلا نیازی نباشه مقایسه ای داشته باشم... می دونم تا بهت بگم تو

ورزشت مهم تر از منه و از وقت من و زندگی من می زنی تا به ورزشت برسی جواب

می دهی که " عقل سالم در بدن سالمه "

می دونم تو اگر روزی قرار باشه کفش کوه بخری و ان روز مثلا مواد غذاییمون هم ته کشیده

باشه ترجیح می دهی اول کفش کوه بخری تا مواد غذایی!!!

می دونم تو قرار نیست شغلت رو عوض کنی و یا منبع درامد دیگری هم داشته باشی چون

به کارت عشق می ورزی و من می دونستم که شغلت اینه !!! ولی نمی دونم من کی تعهد

داده بودم که تا اخر عمرم سختی بکشم!!! می دونم تو کارت رو به هر چیز یا کس دیگری ترجیح

می دهی...

می دونم تو دل خجسته تر از انی هستی که نگران نداشتن خونه-ماشین- بچه وهزاران چیز

کوچیک و بزرگ باشی چون هدفت کارته و ورزشت و خوب می دونیم که هیچ کدوم درامد زا

نیست!!!

می دونم تو ان قدر راحت هستی که وقتی بهت می گم دیگه برای داشتن بچه داره دیر می شه

شونه هات رو بیتفاوت می اندازی بالا و میگی : " من مگه خلم تو این موقعیت بچه بیارم"!!!

می دونم اوردن بچه با این موقعیت کار درستی نمی تونه باشه اما یک چیزی رو خوب می دونم

که تو هم ادمی نیستی که دنبال بهتر کردن موقعیت بدوی! تو نشستی و به دلخوشی های

خودت بسنده کردی و اصلا نگران نیستی که من همیشه توانایی مادر شدن رو ندارم!!!

من نگران ماشین -خونه و هزاران چیز دیگه ای هستم که تو باید به فکرشون باشی!!!

اما خوب انقدر هم احمق نیستم که اگر تونستم یک ماشین کوچیک و نه چندان مدل بالا بخرم

و زحمت کشیدم تمام ان ساعتهایی که تو تو کوه و دشت و دمن بودی به نام تو بزنم!

می دونی انقدر احمق نیستم که این خونه که از تعاونی قراره بگیرم و ذره ذره از خوشیهام

می زنم و حتی خیلی وقتها از رخت و لباسم می زنم تا پولش رو جور کنم به نامت بزنم حتی

نیم دونگ!!! و بعضی وقتها انقدر تو محیط کارم کار می کنم که وقتی سرم رو می گیرم بالا سرم

گیج می ره و تو ان ساعت توی محل کارت به خواب بعداز ظهرت می رسی چون صبح ساعت

چهار پا شدی رفتی ورزش!!!

می دونی انقدر احمق نیستم که نفهمم مادرت وقتی می گه " زن و شوهر هر چی دارند

نصف نصفه " منظورش چیه!!! ولی می دونی من خیلی سختمه سرم رو بالا کنم و تو چشمهای

مادرت نگاه کنم و بگم اره در صورتی که دوشا دوش هم زحمت بکشند! من شرمم می اید بگم

اره حق با شماست ولی در صورتی که ببینی همراه زندگیت واقعا همراهته!!! و من افسوس

می خورم به خودم - به جوانیم و به تمام روزهای قشنگی که می تونسیتم با هم بسازیم!

می دونی من ناراحت می شوم وقتی که پدر م بهم می گه تو نمی خواد غصه خونه رو بخوری

بالاخره انقدر از من می مونه که تو بتونی یک اپارتمان برای خودت بخری و من بغض گلوم

رو بگیره و حتی نتونم بگم دور از جون!!!

می دونی ... اصلا ولش کن تو که نمی دونی و اصلا قرار نیست که بدونی چون نمی خواهی که

بدونی!!!