بچه که بودیم چه دلهامون بزرگ بود حالا که بزرگ شدیم دلامون چه تنگ و کوچیکه...
بچه که بودیم چه راحت داشته هامون رو قسمت می کردیم-خوراکیها، اسباب بازیها، حتی کفش ها و
چادرهای گل گلیمون ـ اما حالا به نداشته هامونم سفت چسبیدیم!
بچه که بودیم با یکی دو متر کش ساعتها سرگرم کش بازی می شدیم و غرق ،اما بزرگ که شدیم هیچ
لذتی بیشتر از یک ساعت راضیمون نگه نمیداره!
بچه که بودیم ساعتها شمع -گل -پروانه بازی میکردیم و یا حتی تو تنهایی از تمام هنرهامون برای
طناب زدن استفاده میکردیم و باز ساعتها سرگرم بودیم ،اما الان شمارش طنابمون به ۵۰ نرسیده
قلبمون میخواد از جاش در بیاد!
دیدید گفتم قلبامون تنگ شده...!
بچه که بودیم نایلون الوچه مون رو پشت رو میکردیم و دستهامون رو تو روی تمیزش بعد هی لیس میزدیم
و بعضی وقتها دور از چشم بزرگترها نایلونش رو می انداختیم تو دهنمون و با چه ولعی میخوردیم ! اما
الان اب رو هم با قاشق چنگال میخوریم و ادعامون میشه با کلاسیم ...
بچه که بودیم با تمام داشتها و نداشتهامون خوش بودیم ، اما حالا دیگه حتی داشته هامون هم
خوشحالمون نمیکنه و مدام بیشتر میخواهیم...
بچه که بودیم قلبامون چه صادق بود اما الان پر از دورنگی ...! اسمش رو هم میذاریم " سیاست"
اه تف به هر چی که اسمش بزرگیه و سیاست!!!
خورشید گرما بخش ، ستاره امید، دریای عشق و عطوفت ، ای آنکه روز و شبت را به امید 
آن روز که با شنیدن اولین طپش قلب یک موجود زنده در خود 
و ان روزها که در درونت ما را پر وراندی و با تمام سختیها این امانت بزرگ را به ثمر رساندی
و چه سخت 
اولین کلمه که اموختیم نام 
چگونه میتوان لحظه لحظه عمری را که به پای ما گذاشتی را به تو برگرداند؟!
" همچین بدم نشدم ها"
فقط یک کم خاکش تیره بود ...)
هم با ما بود ... دیگه خودتو ن میدونید چی شد دیگه.، حواسم پرت 
ادم روی زمینی ، گروهی هم می گویند 
مزخرفتر از خودم ادم ندیدیم 
تفلد عید خودم مبارک
از خواب ناز بیدار شده و
این دستور جناب سرهنگ بود... 
وسط این دو نفر ، البته ناگفته نمونه اونها اصلا با هم کاری نداشتند... اینها رو گفتم تا 
: شما دو تا چرا دارید اینجا بازی! می کنید؟ 
شما هم برید مردونه بازی کنید 
و بعد مثل خوره ها رفتیم تو دفترشون واسه اثبات 
...
رهای در بند
